Osuszacze ziębnicze - chłodnicze
Sprężone powietrze zawiera zanieczyszczenia, takie jak woda, olej i cząsteczki. Zanieczyszczenia należy usunąć lub zmniejszyć ich stężenie do dopuszczalnego poziomu zgodnie z wymogami aplikacji. Norma ISO 8573-1 określa czystość / jakość powietrza pod kątem zanieczyszczeń. Wilgotność (zawartość pary wodnej) wyrażona jest w ciśnieniowym punkcie rosy (PDP). Punkt rosy to temperatura, w której powietrze jest w 100% nasycone wilgocią. Gdy temperatura powietrza spada do lub poniżej punktu rosy, wilgoć kondensuje. Zmniejszenie zawartości wilgoci do punktu rosy + 3°C uzyskuje się za pomocą osuszaczy chłodniczych, w celu osiągnięcia niższych punktów rosy stosowane są inne technologie, np. osuszacze adsorpcyjne.
Procesy w jakich znajdują zastosowania osuszacze ziębnicze
Osuszacz chłodniczy wykorzystuje się we wszystkich instalacjach, w których wilgoć może spowodować uszkodzenie sprzętu lub narządzi zasilanych sprężonym powietrzem w przemyśle przetwórczym np. obróbka metali, przemysł drzewny, lakiernie, przemysł chemiczny, itp.
Zasada działania osuszaczy chłodniczych
Osuszacz sprężonego powietrza zawiera system chłodniczy, który ochładza przepływ sprężonego powietrza. Limit nasycenia pary zostaje obniżony, co powoduje, że kondensat rozpada się i jest usuwany zaworem spustowym kondensatu. Im większa różnica temperatury powietrza chłodzącego, tym większa ilość kondensatu.
Im mniejsza temperatura powietrza chłodzącego, tym mniejsza zawartość wilgoci.
Niższy limit chłodzenia powietrzem wynika z zasady działania osuszacza sprężonego powietrza, która opiera się na oddzielaniu wilgoci w formie ciekłej.
Strona sprężonego powietrza
Sprężone powietrze, które zostało wstępnie schłodzone w chłodnicy końcowej oraz nasycone wilgocią jest wprowadzane do osuszacza sprężonego powietrza i wstępnie chłodzone w pierwszym etapie chłodzenia – wymiennik ciepła „powietrze-powietrze” bez dodatkowej energii. Chłodzenie jest wykonywane w przepływie przeciwprądowym do już schłodzonego powietrza ogrzanego podczas tego procesu. Chłodzenie do ciśnieniowego punktu rosy wykonywane jest w drugim etapie chłodzenia – wymiennik ciepła „środek chłodniczy-powietrze”, chłodzony przez zainstalowany system chłodniczy. Później, schłodzone sprężone powietrze jest ponownie nagrzewane.
Strona środka chłodniczego
Środek chłodniczy jest wtryskiwany do wymiennika ciepła „środek chłodniczy-powietrze", gdzie odparowuje, co powoduje chłodzenie sprężonego powietrza. Regulator elektroniczny reguluje temperaturę̨ chłodzenia i utrzymuje stały ciśnieniowy punkt rosy niemal przez wszystkie etapy.
Odparowany środek chłodniczy sprężony przy pomocy sprężarki środka chłodniczego jest kumulowany w kondensatorze i udostępniany w celu ponownego odparowania.
Sposób instalacji typu A zaleca się w przypadku gdy wydajność kompresora odpowiada całkowitemu zużyciu sprężonego powietrza.
Sposób instalacji typu B sugeruje się w przypadku, w którym pobór powietrza może systematycznie zmieniać się wraz z wartościami szczytowymi znacznie przekraczającymi natężenie przepływu kompresora. Pojemność zbiornika musi zostać odpowiednio dobrana dla skompensowania pików powietrza (szczytowego zużycia powietrza).
Opis rysunku montażowego:
1 Sprężarka powietrza | 2 Chłodnica końcowa | 3 Separator skroplin | 4 Filtr wstępny (min. 5 mikronów) | 5 Bypass | 6 Osuszacz chłodniczy | 7 Zbiornik sprężonego powietrza | 8 Filtr końcowy | 9 Spust skroplin
Certyfikaty osuszaczy chłodniczych
Zmiennoobrotowe osuszacze chłodnicze seria ACT VS